Toen de moeder van Anouk van den Berk (29) in 2020 borstkanker kreeg, bleek dat erfelijk te zijn. Anouk heeft de BRCA-mutatie ook. “Het is soms moeilijk, maar ik zie het als een kans.”

“Toen mijn moeder vertelde dat ze zich ging laten testen op erfelijke aanleg, dacht ik niet dat het bij ons in de familie zou zitten. Er was een tante overleden aan eierstokkanker en er hadden twee nichtjes borstkanker gehad, maar er zijn zoveel vrouwen in Nederland die borstkanker krijgen. Ik dacht niet dat we ons zorgen hoefden te maken. Dus wel. Ik schrok toen mijn moeder vertelde dat ze een BRCA-mutatie heeft. Haar kanker werd opeens een familieding, dat ook mij raakte. Ik heb geen moment getwijfeld of ik me wilde laten testen. Ik wilde het weten, zodat ik iets kon doen. Voorkomen dat ik kanker krijg bijvoorbeeld. Natuurlijk was ik verdrietig toen bleek dat ik het ook heb, maar toch heeft het mijn leven niet ontzettend veranderd. Behalve dan dat ik elk jaar een borstcontrole krijg, waar ik me niet zo zenuwachtig over maak. Het hoort er inmiddels gewoon bij. Het borstkankerrisico is nu ook niet meteen heel hoog, dat stijgt door de jaren heen. Ik maak me dan ook nog maar niet teveel zorgen.”
Jaarlijkse controles
“Ik heb twee kindjes en geef de jongste nog borstvoeding. Over een jaar is dat klaar en dan ben ik er klaar voor om mijn borsten te laten weghalen. Niet dat het moet, als je jaarlijkse controles doet en er wordt borstkanker gevonden, dan ben je er op tijd bij. Maar ik wil voorkomen dat ik ziek word, ik wil niet dat mijn kinderen een zieke moeder hebben. Het uit voorzorg weghalen van mijn eierstokken hoeft pas na mijn veertigste, dus daar hou ik me nu nog niet mee bezig. Dat duurt nog zo lang.”
‘Ik wil voorkomen dat dat mijn kinderen een zieke moeder hebben’
Pilletje
“Toen mijn vriend en ik kinderen wilden, hebben we gekeken of we PGT wilden doen. Dat is een ivf-behandeling waarbij alleen de embryo’s zonder BRCA worden teruggeplaatst. We hebben besloten het niet te doen. Het is best een intensief traject en het is maar afwachten of je zwanger wordt. Tegen de tijd dat mijn dochter 25 is en zich kan laten testen, zijn we alweer 23 jaar verder. Wie weet is er dan wel een pilletje tegen BRCA, dat zou fantastisch zijn. Misschien heeft mijn dochter het niet, mijn kinderen hebben allebei 50% kans. En als ze het wél heeft, dan is dat niet het einde van de wereld. Oké, ik moet er wat voor over hebben om gezond te blijven, maar verder heb ik een heel fijn en gelukkig leven.”
Fotografie: Suzanne Dubbeldam